bandit
Aparéncia
Occitan
Etimologia
De bandir
Prononciacion
- lengadocian, gascon /banˈðit/
- provençau /bãⁿˈdi/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | bandit | bandits |
| [banˈðit] | [banˈðits] | |
| Femenin | bandida | bandidas |
| [banˈðiðo̞] | [banˈðiðo̞s] | |
bandit
- Qu'es exclús o expatriat d'un territòri amb interdiccion de s'en tornar.
- Qu'es apartat o exclús d'un grop o d'una comunautat.
Parents
Sinonims
Traduccions
| exclús d'un territòri | |
|---|---|
| |
| exclús d'un grop | |
|---|---|
| |
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| bandit | bandits |
| [banˈðit] | [banˈðits] |
bandit masculin, (femenin: bandida)
- Lo qu'es exclús o expulsat d'un territòri amb interdiccion de s'en tornar.
- Lo qu'es apartat o exclús d'un grop o d'una comunautat.
- Malfactor barrutlaire e armat.
- Persona sens escrupuls
Derivats
Sinonims
Qu'es exclús
Malfactor
Traduccions
| faidit | |
|---|---|
| |
| bregand | |
|---|---|
|
| |
Forma de vèrb
bandit
- participi passat al masculin singular de bandir
Anglés
Etimologia
De l'italian bandito
Prononciacion
- /ˈbændɪt/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| bandit | bandits |
bandit
Catalan
Etimologia
De bandir
Prononciacion
- oriental /bənˈdit/, occidental /banˈdit/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| bandit | bandits |
bandit masculin, (femenin: bandida)
Francés
Etimologia
De occitan bandit
Prononciacion
- /bɑ̃di/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| bandit | bandits |
| [bɑ̃di] | |
bandit masculin, (femenin: bandite)