beatificacion

Occitan

Etimologia

De beatificar amb lo sufix «-acion»

Prononciacion

lengadocian, gascon /beatifikaˈsju/, /beatifikaˈsju/

provençau /beatifikaˈsjũⁿ/, /beatifikaˈsjũⁿ/

Sillabas

be|a|ti|fi|ca|tion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
beatificacion	beatificacions
[beatifikaˈsju]	[beatifikaˈsjus]

beatificacion femenin

1. (Catolicisme) Acte per lo qual lo Papa, après la mòrt d’una persona, declara qu’es beatificada. Aquela persona ven alara un benaürós o benaürosa (beat o beata), una persona del pòble crestian qu'es exemplar.

Parents

• beat
• beatificar
  • beatificat
• beatitud

Traduccions

alemand: Seligsprechung (de) anglés: beatification (en) basc: beatifikazioa (eu) catalan: beatificació (ca) espanhòl: beatificación (es) francés: béatification (fr) italian: beatificazione (it) portugués: beatificação (pt)