bellicós

Veire tanben : bel·licós

Occitan

Etimologia

Del latin bellicosus.

Prononciacion

/belliˈkus/, /belliˈkus/

França (Bearn) : escotar « bellicós »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	bellicós	bellicoses
	[belliˈkus]	[belliˈkuzes]
Femenin	bellicosa	bellicosas
	[belliˈkuzo]	[belliˈkuzos]

bellicós masculin

1. Qu'ama la guèrra, que cerca la guèrra.

Sinonims

• batalhièr

Variantas dialectalas

• guerrejaire (gascon)
• batalhèr (gascon)

Traduccions

alemand: kriegerisch (de) anglés: bellicose (en)

catalan: bel·licós (ca) francés: belliqueux (fr)