beneitier

Veire tanben : benechièr, beneitièr, benitèr, benetèir

Occitan

Etimologia

De beneit « senhat » amb lo sufixe -ier.

Prononciacion

/benejˈtjej/, /benejˈtjej/

Sillabas

be | nei | tier

Nom comun

Declinason
Dialècte : naut lemosin
Singular	Plural
beneitier	beneitiers
[benejˈtjej]	[benejˈtjej]

beneitier masculin (lemosin)

Un beneitièr medieval

Un beneitièr (Tridacna gigas)

1. (religion) Bacin emplit d'aiga senhada al fin de se senhar, dins una glèisa catolica.
2. (zoologia) tridacna

Variantas dialectalas

• benechier (vivaroalpenc)
• benechièr (lengadocian)
• beneitièr (lengadocian)
• benetèir (auvernhat)
• benitèr (gascon)

Sinonims

• aiga-senhadièr
• aiga-senhadèr
• aiga-senhèr
• pila
• senhador

Traduccions

alemand: Weihwasserbecken (de) anglés: stoup (en), holy water font (en), benitier (en) basc: catalan: aiguabeneitera (ca), pica beneitera (ca), beneitera (ca), beneiter (ca), conquilla (ca), carculla (ca), petxina (ca)

espanhòl: pila de agua bendita (es) francés: bêménitier (fr) italian: acquasantiera (it) portugués: acquasantiera (pt), pila (pt), bibbia (pt)