benitèr

Veire tanben : benechièr, beneitièr, beneitier, benetèir

Occitan

Etimologia

D'ua forma benit « senhat » dab lo sufixe -èr.

Prononciacion

/beniˈtɛ/, /beniˈtɛ/

Sillabas

be | ni | tèr

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
benitèr	benitèrs
[beniˈtɛ]	[beniˈtɛs]

benitèr masculin (gascon)

Un beneitièr medieval

Un beneitièr (Tridacna gigas)

1. (religion) Bacin emplit d'aiga senhada al fin de se senhar, dins una glèisa catolica.
2. (zoologia) tridacna

Sinonims

• aiga-senhader
• aiga-senhèr
• senhèr

Variantas dialectalas

• benechier (provençau) (vivaroaupenc)
• benechièr (lengadocian)
• beneitier (lemosin)
• beneitièr (lengadocian)
• benetèir (auvernhat)

Sinonims

• aiga-senhadièr
• aiga-senhadèr
• aiga-senhèr
• pila
• senhador

Traduccions

alemand: Weihwasserbecken (de) anglés: stoup (en), holy water font (en), benitier (en) basc: catalan: aiguabeneitera (ca), pica beneitera (ca), beneitera (ca), beneiter (ca), conquilla (ca), carculla (ca), petxina (ca)

espanhòl: pila de agua bendita (es) francés: bêménitier (fr) italian: acquasantiera (it) portugués: acquasantiera (pt), pila (pt), bibbia (pt)

Referéncias

Simin Palay, Dictionnaire du béarnais et du gascon modernes, ed. du CNRS, Paris, 1980 [3au ed.]