bifurcar

Occitan

Etimologia

Bastit sul latin bifurcus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /bifyɾˈka/, /bifyɾˈka/

provençau /bifyʀˈka/, /bifyʀˈka/

Sillabas

bi|fur|car

Vèrb

bifurcar

1. Se devesir en doas brancas: se ramificar, forcar.
2. (per extension) De dos camin prene l'un possible.

Derivats

• bifurcacion
• bifurcat

Traduccions

alemand: abbiegen (de), verzweigen (de), abzweigen (de) anglés: split (en), bifurcate (en), fork (en) basc: catalan: bifurcar (ca)-se

espanhòl: bifurcar (es)se francés: bifurquer (fr) italian: bifurcare (it) portugués: bifurcar (pt)-se

Catalan

Etimologia

Bastit sul latin bifurcus.

Prononciacion

Oriental /bifurˈka/, /bifurˈka/

Occidental: nord-occidental /bifurˈka/, /bifurˈka/, valencian /bifuɾˈkaɾ/, /bifuɾˈkaɾ/, /bifuɾˈka/, /bifuɾˈka/

Sillabas

bi|fur|car

Vèrb

bifurcar-se

1. bifurcar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Bastit sul latin bifurcus.

Prononciacion

/bifuɾˈkaɾ/, /bifuɾˈkaɾ/

Sillabas

bi|fur|car

Vèrb

bifurcarse

1. bifurcar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Bastit sul latin bifurcus.

Prononciacion

Portugal /bifuɾˈkaɾ/, /bifuɾˈkaɾ/

Brasil /bifʊhˈkaɾ/, /bifʊhˈkaɾ/, /bifuɾˈka/, /bifuɾˈka/

Sillabas

bi|fur|car

Vèrb

bifurcar-se

1. bifurcar ^(oc)