binòcle

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/binˈɔkle/, /binˈɔkle/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
binòcle	binòcles
[binˈɔkle]	[binˈɔkles]

binòcle masculin

1. Luneta sens brancas.

Traduccions

alemand: Fernglas (de) neutre, Feldstecher (de) masculin anglés: binoculars (en)

francés: binocle (fr)