binòmi

Occitan

Etimologia

Del latin binomius « qu'a dos noms »

Prononciacion

lengadocian, gascon /biˈnɔmi/, /biˈnɔmi/

Sillabas

bi|nò|mi

Nom comun

binòmi (lengadocian) , (gascon) ; masculin

Declinason
Singular	Plural
binòmi	binòmis
[biˈnɔmi]	[biˈnɔmis]

1. (Matematicas) Quantitat algebrica compausat de dos tèrmes units entre eles pels signes plus (+) o mens (-).
2. (Taxinomia) Nom binominal.
3. (Educacion) Còla de dos escolans.

Variantas dialectalas

• binòm (provençau)
• binòme (provençau)

Derivats

• binomial / binomiau

Vocabulari aparentat

• polinòmi

Traduccions

alemand: Binom (de), Binomen (de) (nom binomial) anglés: binomial (en) basc: catalan: binomi (ca)

espanhòl: binomio (es) francés: binôme (fr) italian: binomio (it) portugués: binómio (pt)

Nom comun

binòmi (lengadocian) , (gascon) ; masculin o femenin

1. 1. (per extension) L'escolan o l'escolana que fa partit d'un meteis binòmi.