bosigar

Occitan

Etimologia

Denominal de bosiga

Prononciacion

/buziˈɣa/, /buziˈɣa/

Vèrb

bosigar

1. Fosilhar en parlar dels porcèls.
2. Manger dins lo nauc.
3. Parlar en renar.
4. Repapiar.
5. Gastar un obratge.
6. Graufinhar, pochinar.
7. Eissartar una tèrra embosigada.
8. Mastegar, tustar la popa en parlar d'un nenon.

Traduccions

anglés: catalan:

francés: fouger (fr) italian:

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	bosigar
Gerondiu	bosigant
Participi passat
	singular			plural
masculin	bosigat			bosigats
femenin	bosigada			bosigadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	bosigui bosigue	bosigas	bosiga	bosigam	bosigatz	bosigan
Imperfach	bosigavi	bosigavas	bosigava	bosigàvem	bosigàvetz	bosigavan
Preterit	bosiguèri	bosiguères	bosiguèt	bosiguèrem	bosiguèretz	bosiguèron
Futur	bosigarai	bosigaràs	bosigarà	bosigarem	bosigaretz	bosigaràn
Condicional	bosigariái	bosigariás	bosigariá	bosigariam	bosigariatz	bosigarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	bosigue	bosigues	bosigue	bosiguem	bosiguetz	bosiguen
Imperfach	bosiguèssi	bosiguèsses	bosiguès bosiguèsse	bosiguèssem	bosiguèssetz	bosiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	bosiga !	—	bosiguem !	bosigatz !	—
Negatiu	—	bosigues pas !	—	bosiguem pas !	bosiguetz pas !	—
Nòtas

Referéncias

• Frédéric Mistral, Lou Trésor dou Félibrige; dictionnaire provençal/français, Edition des régionalismes, 2003 (ISBN 978-2-84618-087-0

, ISBN 978-2-84618-088-7, ISBN 978-2-84618-099-3, ISBN 978-2-84618-100-6)