brànquia

Occitan

Etimologia

Del latin branchiae.

Prononciacion

lengadocian /ˈbɾankjo̞/, /ˈbɾankjo̞/

provençau /ˈbʀãⁿkjə/, /ˈbʀãⁿkjə/

Nom comun

brànquia femenin

Declinason
Singular	Plural
brànquia	brànquias
[ˈbɾankjo̞]	[ˈbɾankjo̞s]

Las brànquias d'un ton.

1. (sovent al plural) Cadun dels elements, en forma de vel, de filament, etc., que constituisson l’organ respiratòri dels metazoaris aquatics o de respiracion aquatica, especialment per aqueles que benefician pas de la respiracion curanèa.

Sinonims

• gaunhas
• gaufèlas / gaufèlhas (lengadocian)
• gargansa (gascon)

Derivats

• branquial / branquiau

Traduccions

alemand: Kieme (de), Branchie (de) anglés: gill (en), branchia (en) basc: catalan: ganye (ca), brànquia (ca)

espanhòl: branquia (es) francés: branchie (fr) italian: branchia (it) portugués: brânquia (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin branchiae.

Prononciacion

[?]

Nom comun

brànquia femenin

Declinason
Singular	Plural
brànquia	brànquies

1. brànquia ^(oc)