breçòla

Un brèçòl ancian

Occitan

Etimologia

De brèç amb lo sufix diminutiu -òla.

Prononciacion

/bɾeˈsɔlo/, /bɾeˈsɔlo/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « breçòla »

Sillabas

bre | çò | la (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
breçòla	breçòlas
[bɾeˈsɔlo]	[bɾeˈsɔlos]

breçòla femenin

1. Lièch pichonèl ont se fa jaire los nenons.

Variantas dialectalas

• brèç
• brèça
• breçòl
• cua (gascon)
• cunhèra (gascon)

Derivats

breçadissa breçadoira breçaire breçairòla breçar

brecièra breçolaire breçolar breçolièra

Traduccions

alemand: Wiege (de) femenin anglés: cradle (en) breton: kavell (br) catalan: bressol (ca) masculin espanhòl: cuna (es) femenin esperanto: lulilo (eo) francés: berceau (fr) masculin

italian: culla (it) femenin neerlandés: wieg (nl) ongrés: bölcső (hu) polonés: kołyska (pl) portugués: berço (pt) masculin romanés: leagăn (ro) neutre