brutitge

Occitan

Etimologia

Derivat de brut.

Prononciacion

/bɾyˈtid͡ʒe/, /bɾyˈtid͡ʒe/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « brutitge »

Sillabas

bru | tit | ge (3)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
brutitge	brutitges
[bɾyˈtid͡ʒe]	[bɾyˈtid͡ʒes]

brutitge masculin

1. Estat d'èsser brut.

Sinonims

• lordièra

Variantas dialectalas

• lordèra (gascon)

Traduccions

alemand: Dreck (de) masculin anglés: dirtiness (en)

catalan: brutícia (ca) femenin francés: saleté (fr) femenin