burinatge

Occitan

Etimologia

De burinar amb lo sufix «-atge»

Prononciacion

/byɾiˈnat͡ʃe/, /byɾiˈnat͡ʃe/

Sillabas

bu|ri|na|tge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
burinatge	burinatges
[byɾiˈnat͡ʃe]	[byɾiˈnat͡ʃes]

burinatge masculin

1. Accion o resultat de burinar, de trablhar de pèças amb un burin.

Sinonims

• escrinceladura / ciseladura
• gravadura

Derivats

• burin
• burinar
• burinat
• burinaire

Traduccions

alemand: Meisselgerät (de) anglés: chiseling (en), chipping (en), chiselling (en), engraving (en) basc: catalan: cisellada (ca)

espanhòl: cincelado (es) francés: burinage (fr) italian: scalpellatura (it) portugués: cinzelamento (pt), cinzelagem (pt)