butar

Occitan

Etimologia

Del latin butta, barril.

Prononciacion

[by'ta]

França (Bearn) : escotar « butar »

Vèrb

butar

1. Exercir una pression sus qualqu'un o quicòm per lo far bolegar.

Derivats

• butada
• butal
• butassal

Traduccions

aragonés : afrikaans : basc : catalan: enpènyer (ca) alemand: drücken (de) anglés: push (en) espanhòl: empujar (es) finlandés : francés: pousser (fr), emboutir indi : ongrés :

indonesian : gaelic irlandés : italian: spingere (it) neerlandés : norvegian : sicilian: ammuttari (scn), spìnciri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	butar
Gerondiu	butant
Participi passat
	singular			plural
masculin	butat			butats
femenin	butada			butadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	buti bute	butas	buta	butam	butatz	butan
Imperfach	butavi	butavas	butava	butàvem	butàvetz	butavan
Preterit	butèri	butères	butèt	butèrem	butèretz	butèron
Futur	butarai	butaràs	butarà	butarem	butaretz	butaràn
Condicional	butariái	butariás	butariá	butariam	butariatz	butarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	bute	butes	bute	butem	butetz	buten
Imperfach	butèssi	butèsses	butès butèsse	butèssem	butèssetz	butèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	buta !	—	butem !	butatz !	—
Negatiu	—	butes pas !	—	butem pas !	butetz pas !	—
Nòtas