cèla

Occitan

Etimologia

Del latin cella.

Prononciacion

/ˈsɛlo̞/, /ˈsɛlo̞/

Nom comun

cèla femenin

1. Cambreta de monge dins un convent.
2. Membre que servís per embarrar un presonièr.

Variantas dialectalas

• crambòt (gascon)

Derivats

• celeta

Traduccions

anglés: cell (en) catalan:

francés: cellule (fr) italian: cella (it)

Referéncias

• Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha