còbra

Veire tanben : cobrà

Occitan

Etimologia

Del portugués cobra del latin colubra « colòbra »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈkɔβɾo̞/, /ˈkɔβɾo̞/

provençau /ˈkɔbʀə/, /ˈkɔbʀə/

França (Bearn) : escotar « còbra »

Sillabas

cò|bra

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
còbra	còbras
[ˈkɔβɾo̞]	[ˈkɔβɾo̞s]

còbra femenin per us masculin

Un còbra

1. (Erpetologia) Nom vernacular ambigú donat a de sèrps verenosa d'Africa e d'Asia, de la familha dels elapidèus, e que se destrian per lor abitud de se quilhar verticalament en posicion de combat e d'exibir una còfa caracteristica (genres: Hemachatus, Laticauda, Naja, Ophiophagus, e Pseudohaje).

Variantas

• cobrà (francisme)

Traduccions

alemand: Kobra (de) anglés: cobra (en) basc: catalan: cobra (ca) espanhòl: cobra (es) francés: cobra (fr) italian: cobra (it) portugués: naja (pt)

Forma de vèrb

còbra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cobrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de cobrar