còlportaire

Occitan

Etimologia

De còlportar

Prononciacion

/ˈkɔlpuɾˈtajɾe/, /ˈkɔlpuɾˈtajɾe/

Sillabas

còl|por|tai|re

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
còlportaire	còlportaires
[ˈkɔlpuɾˈtajɾe]	[ˈkɔlpuɾˈtajɾes]

còlportaire (lengadocian) masculin, (femenin: còlportaira)

1. (comèrci ancian) Mercand ambulant que portava sas mèrças sus son espatla o dins de banastas, dins de còfres, etc. de pòrta en pòrta.

Sinonims

• carrejaire (provençau)
• colejaire (lengadocian, provençau)
• crofetaire (gascon)
• pòrta-bala (provençau)

Parents

• còlportar
• còlportatge

Traduccions

alemand: Hausierer (de) anglés: peddler (en), hawker (en), huckster (en), door-to-door salesman (en) basc: catalan: venedor ambulant (ca) espanhòl: buhonero (es), vendedor ambulante (es) francés: colportor (fr) italian: colportore (it) portugués: vendedor ambulante (pt)