còma

Veire tanben : coma, comà, còmma

Occitan

Etimologia

Pel grèc ancian κῶμα « sòm prigond »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈkɔmo̞/, /ˈkɔmo̞/

provençau /ˈkɔmə/, /ˈkɔmə/

Sillabas

cò|ma

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
còma	còmas
[ˈkɔmo̞]	[ˈkɔmo̞]

còma masculin

1. (medecina) Estat somnolent amb avaliment de la sensibilitat e del movement volontari.

Variantas dialectalas

• comà

Derivats

• comatogèn
• comatós

Locucions

• còma artificial
• còma etilic

Traduccions

alemand: Koma (de) anglés: coma (en) basc: catalan: coma (ca)

espanhòl: coma (es) francés: coma (fr) italian: coma (it) portugués: coma (pt)