calamèla

Occitan

Etimologia

Del bas latin calamellus, diminutiu de calamus (« canavèra »)

Prononciacion

/kalaˈmɛlo̞/, /kalaˈmɛlo̞/

Sillabas

ca|la|mè|la

Nom comun

calamèla (lengadocian) , (provençau) ; femenin

Declinason
Singular	Plural
calamèla	calamèlas
[kalaˈmɛlo̞]	[kalaˈmɛlo̞s]

Una calamèla d'Òms

1. Tija de canavèra o de cerealum.
2. Instrument de musica pastorala qu’èra realizat a l'origina amb una tija de canavèra pertusada d'unes traucs.

Derivats

• calamelaire

Sinonims

• flaüteta
• pipeta

Parents

• calamèl