caminaira

Occitan

Etimologia

De caminar.

Prononciacion

/kamiˈnajɾo̞/, /kamiˈnajɾo̞/

Sillabas

ca|mi|nai|ra

Nom comun

caminaira (lengadocian) , (gascon) ; femenin, (masculin: caminaire)

Declinason
Singular	Plural
caminaira	caminairas
[kamiˈnajɾo̞]	[kamiˈnajɾo̞s]

1. La que sap caminar, qu'a la capacitat de plan caminar.
2. La que vaga pels camins: barrutlaira, nomada, vaganta, viatjaira
3. La que adoba los camins: cantonièra

Variantas dialectalas

• caminairitz (provençau)
• caminaréla (provençau)

Forma d'adjectiu

caminaira

1. femenin singular de caminaire