caminaire
Occitan
Etimologia
De caminar.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /kamiˈnajɾe/
- provençau /kamiˈnajʀe/
Sillabas
ca|mi|nai|re
Adjectiu
caminaire
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | caminaire | caminaires |
| [kamiˈnajɾe] | [kamiˈnajɾes] | |
| Femenin | caminaira | caminairas |
| [kamiˈnajɾo̞] | [kamiˈnajɾo̞s] | |
- Que camina, que camina per abitud.
Sinonims
Traduccions
| intinerant | |
|---|---|
| |
| viatjaire | |
|---|---|
|
| |
| nomada | |
|---|---|
|
| |
Nom comun
caminaire masculin, (femenin: caminaira, caminaréla, caminairitz)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| caminaire | caminaires |
| [kamiˈnajɾe] | [kamiˈnajɾes] |
- Lo que sap caminar, qu'a la capacitat de plan caminar.
- Lo que vaga pels camins: barrutlaire, nomada, vagant, viatjaire
- Lo que adoba los camins: cantonièr
| Lo que sap caminar | |
|---|---|
| |
| Lo que vaga pels camins | |
|---|---|
|
| |
| Lo que remenda los camins | |
|---|---|
| |
Catalan
Etimologia
De caminar
Prononciacion
- /kəmiˈnajɾə/
Sillabas
ca|mi|nai|re
Nom comun
caminaire masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| caminaire | caminaires |