cantata

Occitan

Etimologia

Del participi passat italian al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

lengadocian, gascon /kanˈtato̞/, /kanˈtato̞/

provençau /kãⁿˈtatə/, /kãⁿˈtatə/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
cantata	cantatas
[kanˈtato̞]	[kanˈtato̞s]

cantata femenin

1. (musica) Composicion vocala amb acompanhament instrumental.
2. (En particular) Poèma destinat a celebrar un eveniment astruc, la musica compausada per un poèma. de ce genre.

Traduccions

alemand: Kantate (de) anglés: cantata (en) basc: catalan: cantata (ca)

espanhòl: cantata (es) francés: cantate (fr) italian: cantata (it) portugués: cantata (pt)

Anglés

Etimologia

Del participi passat italian al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

/kənˈtɑːtə/, /kənˈtɑːtə/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

cantata, (plural: cantatas o (rar) cantate)

1. cantata ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del participi passat italian al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

/kənˈtatə/, /kənˈtatə/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cantata	cantates

cantata femenin

1. cantata ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del participi passat italian al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

/kan̪ˈt̪at̪a/, /kan̪ˈt̪at̪a/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cantata	cantatas

cantata femenin

1. cantata ^(oc)

Italian

Etimologia

Del participi passat al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

/kanˈtata/, /kanˈtata/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cantata	cantate
[kanˈtata]	[kanˈtate]

cantata femenin

1. cantata ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del participi passat italian al femenin singular de cantare, «cantar».

Prononciacion

Portugal /kɐ̃ˈtatɐ/, /kɐ̃ˈtatɐ/

Brasil /kɐ̃ˈtatɐ/, /kɐ̃ˈtatɐ/, /kə̃ˈtatə/, /kə̃ˈtatə/

Sillabas

can|ta|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cantata	cantatas

cantata femenin

1. cantata ^(oc)