caraco

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/kaˈɾaku/, /kaˈɾaku/

Nom comun

caraco masculin (lengadocian) (provençau)

1. Individú apertenent a un pòble nomada originari del nòrd-oèst d’Índia, que s'establiguèron en occident a partir del sègle XI.

   Lo caraco lo gaitava amb d'uòlhs coma de paumas, d'uòlhs negres e lusents coma onchats d'òli. (Max Roqueta, L'Autbòi de Nèu dins Verd Paradís, pagina 139)

Variantas dialectalas

• gitano (gascon, lengadocian )
• tsigane
• manoish (gascon)
• barracoen (pej.) (oest naut-lemosin)
• comedien / comedian (lemosin)

Traduccions

anglés: gipsy (en) catalan: gitano (ca)

francés: gitan (fr) italian: zingaro (it)

Adjectiu

caraco masculin (lengadocian) (provençau)

1. Relatiu o qu'apertent a un pòble nomada originari del nòrd-oèst d’Índia, que s'establiguèron en occident a partir del sègle XI.

Referéncias

• "vòstras referéncias"