caracterial

Occitan

Etimologia

De caractèr amb lo sufix «-ial».

Prononciacion

/kaɾakteˈɾjal/, /kaɾakteˈɾjal/, /kaɾatteˈɾjal/, /kaɾatteˈɾjal/

Sillabas

ca|rac|te|rial

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	caracterial	caracterials
	[kaɾatteˈɾjal]	[kaɾatteˈɾjals]
Femenin	caracteriala	caracterialas
	[kaɾatteˈɾjalo̞]	[kaɾatteˈɾjalo̞s]

caracterial

1. (Medecina) Que patís d’un treble del comportament, del caractèr donant una adaptacion malaisida a son mitan.
2. Qu'a lo caractèr marit.

Sinonims

• colerós
• irritable
• iretge

Traduccions

alemand: verhaltensgestört (de), charakterlich (de) anglés: temperamental (en), characterial (en) basc: catalan: temperamental (ca)

espanhòl: temperamental (es), francés: caractériel (fr) italian: caratteriale (it) portugués: temperamental (pt)