carnier

Occitan

Etimologia

Del latin carnarium.

Prononciacion

/kaɾˈnje/, /kaɾˈnje/ (provençal)

/kaʁˈnje/, /kaʁˈnje/, /kaʁˈnji/, /kaʁˈnji/ (lemosin)

Sillabas

car|nier

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
carnier	carniers
[kaɾˈnje]

carnier (provençau) ; masculin

1. (Caça) Sac dins lo qual òm garda sa cacilha.
2. (passat) Gardamanjar per lei carns saladas.
3. (funerari) Sepultura comuna ont òm enterrat lei membres de la familha.
4. (per analogia) Lòc ont jason fòrça cadavres.

carnier (lemosin) ; masculin

1. (Chaça) Vesta de tela solida o de velors emb una pòcha dins l'eschina per n-i metre lo gibier, una botelha o autre.

Variantas dialectalas

• carnèr (gascon)
• carnièr (lengadocian)
• charnier (lemousin)

Sinonims

saca de caça

• carnassièra (lengadocian)

Luòc comun de sepultura

• ossuari

Traduccions

Lòc ont jason fòrça cadavres
alemand: Massengrab (de) anglés: mass grave (en) basc: catalan: carner (ca), canyet (ca) (pels animals)	espanhòl: fosa común (es) francés: charnier (fr) italian: fossa comune (it), carnaio (it) portugués: vala comum (pt)

Francés

Etimologia

De l’occitan carnier.

Prononciacion

/kaʁnje/, /kaʁnje/

Sillabas

car|nier

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
carnier	carniers
[kaʁnje]

carnier masculin

1. carnier ^(oc), sac de cacilha