cabreta

Occitan

Etimologia

De cabra

Prononciacion

/kaˈβɾeto̞/, /kaˈβɾeto̞/

Sillabas

ca|bre|ta

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
cabreta	cabretas
[kaˈβɾeto̞]	[kaˈβɾeto̞s]

cabreta femenin

1. Cabra pichona.
2. (musica) Instrument de musica de vent, compausat d’una museta de cabra (coflada per un bufet) e de dos tudèls (autbòi e bordon)
3. (botanica) Fruch del bois.
4. (zoologia) (insectes) (Argyroneta aquatica) Aranha d'aiga, insècte que se ten sus la superficia dels lacs, estanhs e fonts.
5. (zoologia) (aucèl) (Limnocryptes gallinula) sordet, que lo crit paréis al bèlament de la cabra.
6. Supòrt d'una ensenha o d'una lantèrna.
7. Pichon trespès del lar.

Parents

• cabra
• cabretar
• cabretaire

Sinonims

cornamusas

• cabra
• museta

segon las regions

• bodega
• boha

Traduccions

Instrument de musica alemand: Dudelsack (de) anglés: bagpipe (en) basc: gaita (eu) catalan: cornamusa (ca)

espanhòl: cornamusa (es) francés: cornamuse (fr) italian: cornamusa (it) portugués: gaita de fole (pt)

Forma de vèrb

cabreta

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de cabretar.
2. Segonda persona del singular de l'imperariu afirmatiu de cabretar.