clarineta

Occitan

Etimologia

De clarin

Prononciacion

lengadocian, gascon /klaɾiˈneto̞/, /klaɾiˈneto̞/

provencau /klaʀiˈnetə/, /klaʀiˈnetə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
clarineta	clarinetas
[klaɾiˈneto̞]	[klaɾiˈneto̞s]

clarineta femenin

Una clarineta Selmer

1. Instrument de vent de fusta e d'enche amb claus.
2. La persona que jòga la clarineta: clarinetaire, clarinetista

Traduccions

alemand: Klarinette (de) anglés: clarinet (en) basc: clarinet (eu) bielorús: кларнет (be) catalan: clarinet (ca) espanhòl: clarinete (es) francés: clarinette (fr) galician: clarinete (gl) italian: clarinetto (it) portugués: clarinete (pt) rus: кларнет (ru) ucraïnian: кларнет (uk)