cloc

Occitan

Etimologia

Del bas latin clocca.

Prononciacion

/ˈkluk/, /ˈkluk/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	cloc	clocs
	[ˈkluk]	[ˈklut͡s]
Femenin	cloca	clocas
	[ˈklu.ko̞]	[ˈklu.ko̞s]

cloc masculin (gascon) , (lengadocian) (vivaroaupenc)

1. Que la carn s'es amolida e tacada sens èstre encara gastada, jot l'accion de la torrada, en parlar dels fruches.

Variantas dialectalas

• beje (auvèrnhat)
• bonhat (lemosin)
• chaupit (lemosin)
• figuet (vivaroaupenc)
• lòc( gascon)
• glòhe ; glòish (gascon)

Traduccions

anglés: catalan:

francés: blet (fr) italian:

Referéncias

• Lo Congrès permanent de la lenga occitana, Multidiccionari occitan en linha