comà

Veire tanben : coma, còma, còmma

Occitan

Etimologia

Pel grèc ancian κῶμα « sòm prigond »

Prononciacion

/kuˈma/, /kuˈma/

Sillabas

co|mà

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
comà	comàs
[kuˈma]	[kuˈmas]

comà masculin

1. (medecina) Estat somnolent amb avaliment de la sensibilitat e del movement volontari.

Variantas dialectalas

• còma

Derivats

• comatogèn
• comatós

Locucions

• comà artificial
• comà etilic

Traduccions

alemand: Koma (de) anglés: coma (en) basc: catalan: coma (ca)

espanhòl: coma (es) francés: coma (fr) italian: coma (it) portugués: coma (pt)