comaire

Occitan

Etimologia

Del latin commater « comaire, mairina », compaisat de cum e de mater.

Prononciacion

lengadocian /kuˈmajɾe/, /kuˈmajɾe/

provençau /kuˈmajʀe/, /kuˈmajʀe/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
comaire	comaires
[kuˈmajɾe]	[kuˈmajɾes]

comaire femenin, (masculin al sens primièr: compaire)

1. (sens primier) Mairina d’un enfant, al respècte del pairin e dels parents de l'enfant.
2. (familier, pejoratiu) Femna charraira, que li agrada desparlar d’autrú.

Variantas dialectalas

• comair (gascon)

Sinonims

Femna charraira

• bartavèla (lengadocian)
• barjacaire (lengadocian, provençau)
• clacassèra (gascon)
• japaira (lengadocian)
• pachaquièra (lengadocian)
• petofièra (lengadocian)