concau

Occitan

Etimologia

Del latin concavus, de cavus, « clòt ».

Prononciacion

/kuŋˈkaw/, /kuŋˈkaw/, provençau /kũⁿˈkaw/, /kũⁿˈkaw/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	concau	concaus
	[kuŋˈkaw]	[kuŋˈkaws]
Femenin	concava	concavas
	[kuŋˈkaβo̞]	[kuŋˈkaβo̞s]

concau

1. Que presenta la susfàcia en clòt.

Antonims

• convèx

Traduccions

alemand: konkav (de) anglés: concave (en) basc: konsorgaiki (eu) catalan: còncau (ca)

espanhòl: cóncavo (es) francés: concave (fr) italian: concavo (it) portugués: côncavo (pt)