confle

Occitan

Etimologia

De conflar

Prononciacion

lengadocian /ˈkuffle/, /ˈkuffle/

proveçau /ˈkũⁿfle/, /ˈkũⁿfle/

Sillabas

con|fle

Adjectiu

confle

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	confle	confles
	[ˈkuffle]	[ˈkuffles]
Femenin	confla	conflas
	[ˈkufflo̞]	[ˈkufflo̞s]

1. Estat de çò conflat: enfle
2. Qu'a manjat fins a ne poder pas mai: sadol
   1. Qu'es repetelat.
3. Qu'a lo còr gròs: que garda l'impression penosa que daissa rèire del lo lagui, lo despièch, lo racacòr.

Variantas dialectalas

• gonflament

Parents

• conflada
• conflaire
• conflament
• conflar
• conflarèl
• conflason
• conflat

Derivats

• conflejar
• conflet / confleta

Sinonims

enfle

• bodenfle
• conflat
• embofit
• enflat
• enfle

sadol

• assadolat
• fart
• pascut
• repasimat
• ressaciat
• rulle
• tibat
• tip

Qu'es repetelat

• grasset
• moflet
• ramplet / replet

Traduccions

alemand: geschwollen (de) anglés: swollen (en) basc: catalan: inflat (ca)

espanhòl: hinchado (es) francés: enflé (fr), gonflé (fr) italian: gonfio (it) portugués: inchado (pt)

Nom comun

confle masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
confle	confles
[ˈkuffle]	[ˈkuffles]

1. conflament.
2. Estat d’una persona qu'es bravament satisfacha de majar.
3. (figurat) Còr gròs: impression penosa que daissa rèire del lo lagui, lo despièch, lo racacòr.

Locucions derivadas

• n’aver un confle

Sinonims

Conflament

• bodenflitge
• conflitge
• enfladura
• gonflitge

Estat d’una persona qu'es bravament satisfacha de majar

• abondi
• rebofum
• sacietat
• sadolitge

Forma de vèrb

confle

1. (provençau) primièra persona del singular del present de l'indicatiu de conflar.
2. (lengadocian) , (provençau) primièra persona del singular del present del subjonctiu de conflar.
3. (lengadocian) , (provençau) tresena persona del singular del present del subjonctiu de conflar.