connivent

Occitan

Etimologia

Del latin conivens

Prononciacion

lengadocian, gascon /kunniˈβent/, /kunniˈβent/

provençau /kũⁿniˈvẽⁿ/, /kũⁿniˈvẽⁿ/

Sillabas

con|ni|vent

Adjectiu

connivent

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	connivent	connivents
	[kunniˈβent]	[kunniˈβents]
Femenin	conniventa	conniventas
	[kunniˈβento̞]	[kunniˈβento̞s]

1. (Botanica) Qu'a tendéncia a se rejónher.
2. (Per extension) Qu'a de connivéncia.

Traduccions

alemand: konnivent (de) (drech), gegeneinander geneigt (de) (botanica) anglés: collusive (en), conniving (de) (tb drech) basc: maltzurkeriaz (eu) catalan: connivent (ca) espanhòl: connivente (es) francés: connivent (fr) italian: connivente (it) portugués: conivente (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin conivens

Prononciacion

/kunniˈβen/, /kunniˈβen/

Sillabas

con|ni|vent

Adjectiu

connivent masculin o femenin, (plurals connivents)

1. connivent ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin conivens

Prononciacion

/kɔnivɑ̃/, /kɔnivɑ̃/

Sillabas

con|ni|vent

Adjectiu

connivent

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	connivent	connivents
	[kɔnivɑ̃]	[kɔnivɑ̃]
Femenin	conniventa	conniventas
	[kɔnivɑ̃t]	[kɔnivɑ̃t]

1. connivent ^(oc)