conquerent

Occitan

Etimologia

De conquerir

Prononciacion

/koŋkeˈɾent/, /koŋkeˈɾent/

Sillabas

con|que|rent

Adjectiu

conquerent

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	conquerent	conquerents
	[koŋkeˈɾent]	[koŋkeˈɾents]
Femenin	conquerenta	conquerentas
	[koŋkeˈɾento̞]	[koŋkeˈɾento̞s]

1. Que conquerís
   1. Que ganha per fòrça de persuasion, d'exemple, de gaubi etc.
   2. Que pren per fòrça de las armas.
2. Qualifica çò qu'aperten a las personas que conqueriguèron.

Sinonims

• conquistaire

Parents

• conquèsta

Traduccions

alemand: eroberungslustig (de), eroberungssüchtig (de) anglés: conquering (en) basc: catalan: conqueridor (ca)

espanhòl: conquistador (es) francés: conquérent (fr) italian: conquistatore (it) portugués: conquistador (pt)

Nom comun

conquerent masculin, (femenin: conquerenta)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
conquerent	conquerents
[koŋkeˈɾent]	[koŋkeˈɾents]

1. Lo que conquerís: que ganhar per fòrça de persuasion, d'exemple, de gaubi etc.

Sinonims

• conquistaire

per las armas

• conquistador

Parents

• conquèsta

Traduccions

alemand: Eroberer (de), Bezwinger (de) anglés: conqueror (en) basc: catalan: conqueridor (ca)

espanhòl: conquistador (es) francés: conquérent (fr) italian: conquistatore (it) portugués: conquistador (pt)