conspirar

Occitan

Etimologia

Del latin conspirare.

Prononciacion

[?]

Vèrb

conspirar

1. S'entendre a mai d'un per reversar un regim, una personalitat, complotar.

Derivats

• conspirator / conspirador
• conspiracion

Traduccions

anglés: conspire (en) catalan: conspirar (ca)

francés: conspirer (fr) italian: cospirare (it), congiurare (it)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	conspirar
Gerondiu	conspirant
Participi passat
	singular			plural
masculin	conspirat			conspirats
femenin	conspirada			conspiradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conspiri conspire	conspiras	conspira	conspiram	conspiratz	conspiran
Imperfach	conspiravi	conspiravas	conspirava	conspiràvem	conspiràvetz	conspiravan
Preterit	conspirèri	conspirères	conspirèt	conspirèrem	conspirèretz	conspirèron
Futur	conspirarai	conspiraràs	conspirarà	conspirarem	conspiraretz	conspiraràn
Condicional	conspirariái	conspirariás	conspirariá	conspirariam	conspirariatz	conspirarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	conspire	conspires	conspire	conspirem	conspiretz	conspiren
Imperfach	conspirèssi	conspirèsses	conspirès conspirèsse	conspirèssem	conspirèssetz	conspirèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	conspira !	—	conspirem !	conspiratz !	—
Negatiu	—	conspires pas !	—	conspirem pas !	conspiretz pas !	—
Nòtas

Referéncias

• Josiana Ubaud, Diccionari ortografic, gramatical e morfologic de l'occitan/Dictionnaire orthographique, grammatical et morphologique de l'occitan segon los parlars lengadocians, Trabucaire , 2011 (ISBN 978-2-84974-125-2)