consul

Occitan

Etimologia

Del latin consul.

Prononciacion

lengadocian, gascon/kunˈsyl/, /kunˈsyl/

provençau /kũⁿˈsyl/, /kũⁿˈsyl/

Sillabas

con|sul

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
consul	consuls
[kunˈsyl]	[kunˈsyls]

consul masculin

1. (Antiquitat) Magistrat qu'aviá l'autoritat màger dins la republica romana.
2. (Istòria de França) Magistrat suprèma de la constitucion de l’an VIII encargat del governament de la Republica.

consul masculin, (fenenin: consula)

1. (Diplomacia) Agent encargat per un governament de la proteccion dels interssses privats e comercials dels nacionals demorant a l’estrangièr, d’exercir per eles d'atribucions de l’Estat e, per uns païses, una juridiccion, etc.

Variantas

• cònsol

Parents

• consular / consulari (provençau)
• consulat
• consularament
• proconsular

Traduccions

alemand: Konsul (de) anglés: consul (en) basc: catalan: cònsol (ca)

espanhòl: cónsul (es) francés: consul (fr) italian: console (it) portugués: cônsul (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin consul.

Prononciacion

RU /ˈkɒnsəl/, /ˈkɒnsəl/

American /ˈkɑnsəl/, /ˈkɑnsəl/

Sillabas

con|sul

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
consul	consuls

consul

1. consul ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin consul.

Prononciacion

/kɔ̃syl/, /kɔ̃syl/

Sillabas

con|sul

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
consul	consuls
[kɔ̃syl]

consul masculin

1. (istòria) consul ^(oc)

consul masculin, (fenenin: consule)

1. (diplomacia) consul ^(oc)