consular

Occitan

Etimologia

Del latin consularis.

Prononciacion

lengadocian, gascon/kunsyˈlaɾ/, /kunsyˈlaɾ/

provençau /kũⁿsuˈlaʀ/, /kũⁿsuˈlaʀ/

Sillabas

con|su|lar

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	consular	consulars
	[kunsyˈlaɾ]	[kunsyˈlaɾs]
Femenin	consulara	consularas
	[kunsyˈlaɾo̞]	[kunsyˈlaɾo̞s]

consular

1. Relatiu als cònsols romans.
2. (Istòria de França) Relatiu al periòde del Consulat.
3. Relatiu a la representacion nacionala dels consulats manadats fòra del país.
4. (Servici public en França) Que depend de la Cambra de comèrci e d’industria o del tribunal de comèrci.

Variantas

• consolar

Variantas dialectalas

• consolari (provençau) / consulari (provençau)

Parents

• consul
• consulat
• consularament
• proconsular

Traduccions

alemand: konsularisch (de) anglés: consular (en) basc: catalan: consular (ca)

espanhòl: consular (es) francés: consulaire (fr) italian: consolare (it) portugués: consular (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin consularis.

Prononciacion

[?]

Sillabas

con|su|lar

Adjectiu

consular

1. consular ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin consularis.

Prononciacion

Oriental: central /kunsuˈɫar/, /kunsuˈɫar/, balear /konsuˈɫaɾ/, /konsuˈɫaɾ/, /kunsuˈɫar/, /kunsuˈɫar/

Occidental: /konsuˈɫaɾ/, /konsuˈɫaɾ/

Sillabas

con|su|lar

Adjectiu

consular masculin o femenin, (plurals: consulars)

1. consular ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin consularis.

Prononciacion

/kõnsuˈlaɾ/, /kõnsuˈlaɾ/

Sillabas

con|su|lar

Adjectiu

consular masculin o femenin, (plurals: consulares)

1. consular ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin consularis.

Prononciacion

/kõsuˈlaɾ/, /kõsuˈlaɾ/

Sillabas

con|su|lar

Adjectiu

consular masculin o femenin, (plurals: consulares)

1. consular ^(oc)