convenéncia

Occitan

Etimologia

De convenir amb lo sufix «-éncia»

Prononciacion

lengadocian, gascon /kumβeˈnensio̞/, /kumβeˈnensio̞/

provençau /kũⁿveˈnẽⁿsiə/, /kũⁿveˈnẽⁿsiə/, /kũⁿveˈnẽⁿsi/, /kũⁿveˈnẽⁿsi/

Sillabas

con|ve|nén|cia

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
convenéncia	convenéncias
[kumβeˈnensio̞]	[kumβeˈnensio̞s]

convenéncia (lengadocian) , (gascon)  ; femenin

1. Conformitat, acòrdi d’una causa amb una autra.
   • Ambedos promeses an una convenéncia de fortuna.
2. Comoditat, utilitat particulara.
   • A condicion que trabalhariái segon ma convenéncia.
3. (Especialament, al plural) Çò qu'es confòrme a las règlas, a las usanças de la societat.

Variantas dialectalas

• convenença

Derivats

• desconvenéncia
• inconvenéncia

Sinonims

Çò qu'es confòrme a las règlas, a las usanças

• correccion
• decéncia
• onestetat

Locucions

• maridatge de convenéncia