convidaire

Occitan

Etimologia

De convidar

Prononciacion

lengadocian /kumbiˈðajɾe/, /kumbiˈðajɾe/

provençau /kũⁿviˈdajʀe/, /kũⁿviˈdajʀe/

Sillabas

con|vi|dai|re

Nom comun

convidaire (lengadocian) ; masculin, (masculin: convidaira)

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
convidaire	convidaires
[kumbiˈðajɾe]	[kumbiˈðajɾes]

1. Lo que convida, lo que manda un convit
2. Lo que convidar sovent, qu'agrada çò far.

Sinonims

• amfitrion
• invitador (lengadocian) / invitaire (provençau)
• òste (lo que convida)

Antonims

• convidat
• invitat / envitat
• oste (la qu'es convidada)
• taulejaire (per un repai)

Traduccions

alemand: Gastgeber (de) anglés: inviter (en) basc: catalan: convidador (ca), amfitrió (ca)

espanhòl: convidador (es), organizador (es), invitador (es) francés: hôte (fr), organisateur (fr), personne invitante (fr) italian: anfitrione (it), invitante (it), convitante (it) portugués: convidador (pt), anfitrião (pt), organizador (pt)

Adjectiu

convidaire

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	convidaire	convidaires
	[kumbiˈðajɾe]	[kumbiˈðajɾes]
Femenin	convidaira	convidairas
	[kumbiˈðajɾo̞]	[kumbiˈðajɾo̞s]

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	convidaire	convidaire
	[kũⁿviˈdajʀe]	[kũⁿviˈdajʀes]
Femenin	convidairitz	convidairises
	[kũⁿviˈdajʀit͡s]	[kũⁿviˈdajʀizes]

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	convidaire	convidaires
	[kũⁿviˈdajʀe]	[kũⁿviˈdajʀe]
Femenin	convidarèla	convidarèlas
	[kũⁿviˈdaʀɛlə]	[kũⁿviˈdaʀɛlə]

1. Que convida sovent, qu'agrada çò far.