coròla

Occitan

Etimologia

Del latin corolla, diminutiu de corona (« corona »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /kyˈɾɔlo̞/, /kyˈɾɔlo̞/

provençau /kyˈʀɔlə/, /kyˈʀɔlə/

Nom comun

coròla femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
coròla	coròlas
[kyˈɾɔlo̞]	[kyˈɾɔlo̞s]

Amarillis beladòna e sa flor en coròla.

1. (botanica) Partida d’una flor complèta formada de l'ensemble de sus petals, qu'envolòpan imediatament los organs de la fecondacion e qu'es mai sovent colorada.
2. (Per analogia) Objècte en forma de coròla.

Vocabulari aparentat

• calici
• gamopetal
• dialipetal

Antonims

• calici
• sepal

Iperonims

• verticil

Olonims

• flor

Meronims

• petal

Traduccions

alemand: Blumenkrone (de), Korolla (de), Krone (de) anglés: corolla (en) basc: catalan: corol·la (ca)

espanhòl: corola (es) francés: corolle (fr), corole (fr) (dempuèi de 1990) italian: corolla (it) portugués: corola (pt)