costièr

Occitan

Etimologia

(Adv., Adj. 1) De costat.

(Adj. 2, Nom) De còsta.

Prononciacion

/kusˈtjɛɾ/, /kusˈtjɛɾ/

Variantas dialectalas

• costier (provençau)
• coster (gascon)

Advèrbi

costièr

1. A costat

Locucions derivadas

• èsser costièr
• de costièr
• per costièr

Adjectiu 1

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	costièr	costièrs
	[kusˈtjɛ]	[kusˈtjɛs]
Femenin	costièra	costièras
	[kusˈtjɛɾo̞]	[kusˈtjɛɾo̞s]

costièr (lengadocian)

1. Que fa partit d’un dels costats d’una causa: lateral
2. Que tòca a costat, que manca lo lec.

Adjectiu 2

costièr (lengadocian)

1. Relatiu a la còsta, del bòrd de la mar, o qu'a la coneissença, l'experiéncia.
2. Qu'es lo long de la costat: ribairenc

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
costièr	costièrs
[kusˈtjɛ]	[kusˈtjɛs]

costièr masculin

1. Naviri còstièr

costièr masculin, (femenin: costièr)

1. Pilòt còstièr