creancièr

Occitan

Etimologia

Del creança amb lo sufix «-ièr»

Prononciacion

/kɾeanˈsjɛ/, /kɾeanˈsjɛ/

Sillabas

cre|an|cièr

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
creancièr	creancièrs
[kɾeanˈsjɛ]	[kɾeanˈsjɛs]

creancièr (lengadocian) , masculin (femenin : creancièra)

1. Lo que prèsta d’argent, o un ben, a una persona que ne ven debitritz.

Sinonims

• creditor
• prestaire

Antonims

• deuteire (lengadocian)
• deutor (gascon)
• devedor (gascon)
• deveire (lengadocian, provençau)

Traduccions

alemand: Gläubiger (de), Kreditor (de) anglés: creditor (en) basc: catalan: creditor (ca)

espanhòl: acreedor (es) francés: créancier (fr) italian: creditore (it) portugués: credor (pt)

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	creancièr	creancièrs
	[kɾeanˈsjɛ]	[kɾeanˈsjɛs]
Femenin	creancièra	creancièras
	[kɾeanˈsjɛɾo̞]	[kɾeanˈsjɛɾo̞s]

creancièr (lengadocian)

1. Que ten una creança.