creancièra

Occitan

Etimologia

Del creança amb lo sufix «-ièr»

Prononciacion

/kɾeanˈsjɛ/, /kɾeanˈsjɛ/

Sillabas

cre|an|cièr

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
creancièra	creancièras
[kɾeanˈsjɛɾo̞]	[kɾeanˈsjɛɾo̞s]

creancièra (lengadocian) , femenin (femenin : creancièr)

1. La que prèsta d’argent, o un ben, a una persona que ne ven debitritz.

Sinonims

• creditora (gascon)
• creditritz (lengadocian)
• prestaira

Antonims

• deuteira (lengadocian)
• deutora (gascon)
• devedora (gascon)
• deveira (lengadocian, provençau)

Traduccions

alemand: Gläubigerin (de), Kreditorin (de) anglés: creditor (en) basc: catalan: creditora (ca)

espanhòl: acreedora (es) francés: créancière (fr) italian: creditora (it) portugués: credora (pt)

Forma d'adjectiu

creancièra

1. femenin singular de creancièr.