cumulatiu

Occitan

Etimologia

formacion sabenta amb lo latin cumulatus, participi de cumulare, acumular

Prononciacion

/kymylaˈtiw/, /kymylaˈtiw/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	cumulatiu	cumulatius
	[kymylaˈtiw]	[kymylaˈtiws]
Femenin	cumulativa	cumulativas
	[kymylaˈtiβo̞]	[kymylaˈtiβo̞s]

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	cumulatiu	cumulatius
	[kymylaˈtiw]	[kymylaˈtiw]
Femenin	cumulativa	cumulativas
	[kymylaˈtivə]	[kymylaˈtivə]

cumulatiu

1. Compausat de causas cumuladas, format per d'addicions successivas.
2. (drech) Que cumula, que fa doble emplec.

Derivats

• cumulativament

Parents

• cumul
• cumulable
• cumular

Traduccions

alemand: kumulativ (de) anglés: cumulative (en) basc: metakor (eu) catalan: cumulatiu (ca), acumulatiu (ca) espanhòl: cumulativo (es), acumulativo (es) francés: cumulatif (fr) italian: cumulativo (it) portugués: cumulativo (pt)

Catalan

Etimologia

formacion sabenta amb lo latin cumulatus, participi de cumulare, acumular

Prononciacion

/kumuləˈtiw/, /kumuləˈtiw/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	cumulatiu	cumulatius
Femenin	cumulativa	cumulatives

cumulatiu

1. cumulatiu ^(oc)