curiós
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin curiosus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /kyˈɾjus/
- França (Bearn) : escotar « curiós »
- provençau /kyˈʀjus/
Sillabas
cu | riós (2)
Adjectiu
curiós
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | curiós | curioses |
| [kyˈɾjus] | [kyˈɾjuzes] | |
| Femenin | curiosa | curiosas |
| [kyˈɾjuzo̞] | [kyˈɾjuzo̞s] | |
- Que s'interessa a tot, que vòl tot conéisser.
- Interessant de conéisser, susprenent.
Derivats
Parents
Traduccions
Nom comun
curiós masculin, (femenin: curiosa)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| curiós | curioses |
| [kyˈɾjus] | [kyˈɾjuzes] |
- Lo qu'es curiós.
- Lo que cerca indiscrètament de ventar los secrets d’autrú.
curiós masculin
- Çò curiós, quicòm d'estonant.
Sinonims
quicòm d'estonant
Traduccions
Catalan
Etimologia
Del latin curiosus.
Prononciacion
- /kuɾiˈos/
Sillabas
cu | riós (2)
Nom comun e adjectiu
curiós
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | curiós | curiosos |
| Femenin | curiosa | curioses |