dàtil

Dos dàtils

Occitan

Etimologia

Del latin dactylus, manlevat al grèc ancian δάκτυλος (dáktulos) « det », bensai un mot deformat d'una lenga semitica, veire l'arabi دَقَل‏ (daqal) « varietat de palmièr » o l'ebrèu דֶּקֶל‏ (deqel) « datièr ».

Prononciacion

/ˈdatil/, /ˈdatil/

França (Bearn) : escotar « dàtil »

Sillabas

dà | til (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
dàtil	dàtils
[ˈdatil]	[ˈdatils]

dàtil masculin

1. Fruch del datilièr.

Traduccions

alemand: Dattel (de) femenin anglés: date (en) breton: datez (br) cannada: ಖರ್ಜೂರ (kn) catalan: dàtil (ca) masculin chèc: datle (cs) espanhòl: dátil (es) masculin esperanto: daktilo (eo) francés: datte (fr) femenin

italian: dattero (it) masculin naut sorab: datla (hsb) femenin neerlandés: dadel (nl) ongrés: datolya (hu) polonés: daktyl (pl) portugués: tâmara (pt) femenin turc: hurma (tr) ucraïnian: фінік (uk)