debilitat

Occitan

Etimologia

Del latin debilitas « infirmitat »

Prononciacion

lengadocian /deβiliˈtat/, /deβiliˈtat/

provençau /debiliˈta/, /debiliˈta/

Sillabas

de|bi|li|tat

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
debilitat	debilitats
[deβiliˈtat]	[deβiliˈtats]

debilitat femenin

1. Estat de la persona o de la causa qu'es debila, febla.

Sinonims

• deficiéncia
• afebliment
• aflaquiment
• feblesa

Parents

• debilitacion

Locucions derivadas

• debilitat mentala

Traduccions

alemand: Schwäche (de), Schwachheit (de), Kraftlosigkeit (de) anglés: weakness (en), feebleness (en) basc: catalan: debilitat (ca), flaquesa (ca)

espanhòl: debilidad (es), flaqueza (es) francés: faiblesse (fr), débilité (fr) italian: debolezza (it), fiacchezza (it), debilità (it) portugués: debilidad (pt), fraqueza (pt)

Forma de vèrb

debilitat

1. participe passat al masculin singular de debilitar

Catalan

Etimologia

Del latin debilitas « infirmitat »

Prononciacion

oriental /dəβiɫiˈtat/, /dəβiɫiˈtat/, occidental /dbiɫiˈtat/, /dbiɫiˈtat/

Sillabas

de|bi|li|tat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
debilitat	debilitats

debilitat femenin

1. debilitat ^(oc)

Forma de vèrb

debilitat

1. participe passat al masculin singular de debilitar