decadentisme
Occitan
Etimologia
- De decadent amb lo sufix «-isme»
Prononciacion
- lengadocian, gascon /dekaðenˈtisme/
- provençal /dekadẽⁿˈtisme/
Sillabas
de|ca|den|tis|me
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| decadentisme | decadentismes |
| [dekaðenˈtisme] | [dekaðenˈtismes] |
decadentisme masculin
- Corrent artistic, subretot literari, inspirat del simbolisme francés e de las filosofias antipositivistas alemandas de Nietzsche e Schopenhauer que se difusèt en Euròpa entre la fin del sègle XIX e lo començament del XX; se caracteriza per un gost per l’irracional, lo mistèri, las analogias, la perversion, la mòrt, lo bèl, las epòcas de decadéncias elegantas e per un refús de la sciéncia, de la rason, de la morala borgesa, de la normalitat.
Derivats
Traduccions
|
Catalan
Etimologia
- De decadent amb lo sufix «-isme»
Prononciacion
- /dəkəðənˈtizmə/
Sillabas
de|ca|den|tis|me
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| decadentisme | decadentismes |
decadentisme masculin