decuple

Occitan

Etimologia

Del latin decuplus

Prononciacion

/deˈkyple/, /deˈkyple/

Sillabas

de|cu|ple

Adjectiu

decuple

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	decuple	decuples
	[deˈkyple]	[deˈkyples]
Femenin	decupla	decuplas
	[deˈkyplo̞]	[deˈkyplo̞s]

1. Que val dètz còps del tant.
   • Una quantitat decupla d'una autra.

Parents

• decuplar
• decuplat

Traduccions

alemand: zehnfach (de) anglés: decuple (en), tenfold (en) basc: catalan: dècuple (ca)

espanhòl: décuplo (es) francés: décuple (fr) italian: decuplo (it) portugués: décuplo (pt)

Nom comun

decuple

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
decuple	decuples
[deˈkyple]	[deˈkyples]

1. Quantitat dètz còps màger.
   • Aquel afar li tornèt un decuple.

Traduccions

alemand: Zehnfache (de) anglés: decuple (en), tenfold (en) basc: catalan: dècuple (ca)

espanhòl: décuplo (es) francés: décuple (fr) italian: decuplo (it) portugués: décuplo (pt)

Forma de vèrb

decuple

1. primièra persona del singula del present del subjonctiu de decuplar.
2. tresena persona del singula del present del subjonctiu de decuplar.

Anglés

Etimologia

Del latin decuplus

Prononciacion

RU /dɛˈkjuːp(ə)l/, /dɛˈkjuːp(ə)l/

EUA /dɛˈkjʊp(ə)l/, /dɛˈkjʊp(ə)l/

Sillabas

de|cu|ple

Nom comun e adjectiu

decuple

Declinason
Singular	Plural
decuple	decuples

1. decuple ^(oc)