derisòri

Occitan

Etimologia

Del latin derisorius « derisòri, risible ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /deɾiˈzɔɾi/, /deɾiˈzɔɾi/

França (Bearn) : escotar « derisòri »

provençau /deʀiˈzɔʀi/, /deʀiˈzɔʀi/

Sillabas

de|ri|sò|ri

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	derisòri	derisòris
	[deɾiˈzɔɾi]	[deɾiˈzɔɾis]
Femenin	derisòria	derisòrias
	[deɾiˈzɔɾio̞]	[deɾiˈzɔɾio̞s]

derisòri

1. Qu'es fach par derision, que conten de derision.
2. Susceptible de provocar la derision per causa d'insignificança, de mesquinariá.
3. (Especialament) Risiblament inutil, van, ineficaç.

Mots aparentats

• insignificant
• mesquin
• miserable
• lamentable
• ridicul
• risible
• van

Traduccions

alemand: dürftig (de) anglés: derisory (en), derisive (en) basc: irrigarri (eu) catalan: irrisori (ca), derisori (ca)

espanhòl: irrisorio (es) francés: dérisoire (fr) italian: irrisorio (it) portugués: irrisório (pt)